Skip to content

22. Plek van bestemming

Voor iedereen die trouw mijn posts leest (bedankt, allebei!) is het nu misschien wel duidelijk hoe veelzijdig touw is. Ik zal het nogmaals duidelijk maken voor de mensen achterin: voor de sier, soms voor de sex, voor de foto’s en de kunst, voor ontspanning, voor spanning, voor ontlading, voor social media, voor de lol, voor je mentale gezondheid, voor de vul zelf maar in.

Maar ik had nog niet helemaal helder wat MIJN vorm nu is. Wat ik het liefste van alles met touw doe. Ik ben pas een paar jaar bezig en moest van bijna alles een beetje proeven om te weten of iets bij me paste. Sommige dingen zijn niet interessant, sommige dingen zijn leuk, sommige dingen liggen me gewoon iets minder.

De oplettende lezer valt het misschien op dat ik in de vorige zinnen zowel de tegenwoordige als de verleden tijd hanteer. Maar ik kan het niet anders verwoorden want het is een fluctuerend iets. Touw is niet statisch en mijn weg daarin ook niet.

Daarnaast zal ik vooral een vorm moeten zien te vinden die duurzaam is. Want als ik dit nog lang wil doen dan moet ik ervoor zorgen dat het mijn lijf niet teveel schaadt. Elke keer dat touw strak om je heen zit dan heeft dat impact op je lijf. Niet veel, maar vele kleine beetjes maken een berg. Heb je iedere dag strak touw om je heen dan kom je snel bij die berg uit. Heb je de voeten van een professionele ballerina al eens bekeken? Die zijn niet zo geworden door het volgen van een wekelijks amateurklasje bij ontmoetingscentrum De Wiemel…

Dus hoewel ik zelf ook graag in touw gewikkeld word focus ik me om die reden meer op het riggen dan het model zijn. De andere reden is net zo belangrijk: ik vind het fijn om mensen blij te maken. Contact met ze te maken die past bij mijn neurodiverse brein. Dat ze na een sessie totaal ontspannen zijn, dat ik wat stress bij ze weg heb kunnen nemen. Of ervoor te zorgen dat ze even niet meer na hoeven te denken en de zorgen even weg zijn. Of gewoon een middagje ouwhoeren en tranen in de ogen krijgen van het lachen, want ook dat kan in touw.

Het verhaal van mijn reis eindigt hier. Ik heb uitgesproken wat ik wilde zeggen, meer nog voor mezelf dan voor de lezer. Mijn reis in touw is echter nog lang niet ten einde. Ik heb ondertussen een klein maar fijn netwerkje opgebouwd van mensen waarmee ik graag knoop. Daar zullen op den duur ongetwijfeld mensen uit verdwijnen en anderen voor in de plaats komen. Ik heb een aantal heel bijzondere mensen mogen ontmoeten, en ik weet dat ik er nog meer tegen zal komen. Wat dat betreft heeft touwbondage me een enorme rijkdom gebracht. En ik ben niet de enige waar dat voor geldt. Het aantal mensen dat touw ontdekt groeit. En hard ook. Ik sprak laatst een professionele rigger. Iemand die je gerust als veteraan kunt beschouwen in de touw scène in Nederland. Ze ziet van dichtbij hoe het gegroeid is, hoe touw meer en meer uit het verdomhoekje aan het kruipen is en zich nu ook buiten de BDSM-scène manifesteert. Ik ben daar blij mee. Misschien dat het bijdraagt aan het normaliseren van zaken die op het eerste gezicht vreemd, eng of onfatsoenlijk lijken.

Wat ik een beetje hoop is dat ik met mijn verhaal heb kunnen laten zien dat kink, of BDSM of hoe je het ook noemen wil zoveel meer is dan iemand een pak rammel geven met wederzijdse toestemming. Kink is honderdduizend varianten en lagen, kink is wat je er zelf van maakt. Maar voor elk soort kink geldt maar één regel: alle betrokken partijen moeten geheel vrijwillig en met enthousiast consent JA kunnen zeggen.

Zelf blijf ik vooralsnog JA zeggen tegen touw. Ik doe niemand kwaad en het houdt me van de straat. Ideaal!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *